Dag 1 - 31 Maart - aankomst in Miami

Amerika 2016 Amsterdam - Miami - cruise - Tennessee - Miami - Amsterdm

04:00 uur. Die tijd klinkt als muziek in mijn oren en dat laat mijn foon annex wekker dan ook duidelijk horen. U kent dat wel, je stelt je wekker in op een tijd waarop je wakker wilt worden en vervolgens heb je spijt als haren op je hoofd dat je niet eerder je bed in bent gegaan. Menig wekker is dan ook overleden door een harde confrontatie met de vloer of de muur. Maar die tijd is niet meer, ondanks je spijt  en duffe kop denk je tegenwoordig wel 2 keer na voordat je de dure smartphone tegen de muur laat landen. Over landen gesproken, terwijl ik dit tik is de ruime A380, waar we bijna 10 uur met plezeir in hebben vertoeft, alweeer langzaam naar Miami aan het zakken.

Linkerbeen, rechterbeen, zitten, ogen wrijven en hoppa zingend mijn bed uit. Huraaayyy ik ga op vakantie. Ania, sms jij even naar Els dat we een lekke band hebben met het vliegtuig. Smilend worden de vingers over het toetsenbord van de foon bewogen. We waren inmiddels al in Frankfurt geland om vandaar met de grootste airbus uit het luchtruim de reis voort te zetten. En ja hoor het zeuren van Ania had weer resultaat, we hadden helemaal achterin het toestel 4 stoelen voor ons zelf, en dat terwijl de airbus al zoveel beenruimte heeft. De baliestewardess speelde het voorgestelde spelletje mee door onszelf om en om te boeken dan weerhoud dat anderen om tussen ons in te boeken. Ach het was gewoon weer mazzel hebben toch.

Her duurde even maar ja hoor daar kwam het antwoord aan van Els op de sms. Je raad het nooit, maar we hebben echt wat problemen hier in Dusseldorf op het vlieveld. Derck zijn Esta (het touristenbewijs wat men thuis al op internet kan invullen), was niet in orde. John, ik dus, had een binnenpretje, want, ja julle raden het al. Was het niet zo dat ik de pecht moet hebben en niet die anderen. Wij mazzel door ruim te zitten en zij pech door ruim in conclaaf te gaan over de persoonlijkheid van derck, hahah. Misschein mag hij wel niet reizen want hier in het vleigtuig boven Miami weten we nog niet of ze mochen vliegen. Maar dat horen we straks dan wel. Miami here we come. 

14:30 De banden maken kontakt met de aardbodem, volop in de remmen. Voor ons voldoende bewijs dat we op floridaanse bodem staan. Miami heeft qua oppervlak een behoorlijk groot vliegveld en dus een flink eind wandelen naar onze vaste autoverhuurder Alamo ( zeer tevreden al jaren). De onbemande shuttle bracht ons een kilomertertje, oh nee mijltje hier he, naar een grote hal met verschillende verhuurders. Oh nee, die auto wil ik niet, gaf Ania te kennen toen ze een fiat 500 zag staan en verder eigenlijk niets. Tja de compact toetoets waren nog allemaal onderweg. Ja hoor daar ging ze weer, hoppa naar de begeleiders en ja hoor hoppa ze kreeg het weer voor elkaar we konden voor dezelfde centen 1 klass hoger krijgen, tja wat doe je dan, prima karretje nu voor de 2 dagen dat we nog aan wal zijn.

Even tommetje installeren, want ja we zijn modern he, dus zelf denken is er niet meer bij. ^%$*&^@#!)(*&^%%, hoorde ik naast de auto. Een boze maar diep teleurgestelde Ania naast de auto gaf hiermee te kennen dat ze Tom had thuisgelaten. Mijn god dit is een ramp, dat wordt kaart rijden, tenminste als we dat nog kunnen. Maar we hebben padje toch, jawel maar die wil alleen tegen je praten als je hem op internet zet. Daar we nog geen AT&T kaartje hadden werd het toch maar landkaarten. Op naar Fort Lauderdale, waar Els en Derck inmiddels al op het strand zaten te wachten, althans als we de SMS moeten geloven. Jaja in Miami tijdens de spits, dat is net zon ramp als in nederland.

Maar goed iedereen rijdt automaat dus we gleden gemoedelijk mee in de stroom. Nog even onderweg een prepaid kaartje voor de Ipad gekocht, want tja als tommetje thuis in de la blijft liggen dan gaan we maar met het padje verder. Uiteindelijk zijn we bij het…… juist ja verkeerde hotel aangekomen. Nee mevrouw, hier bent u niet ingeschreven, waarschijnlijk moet u bij de buren zijn. Ach ja die gebouwen lijken ook allemaal zo op elkaar. He hallo Els, grapte ik, leuk jou hier zo ver van huis tegen te komen. Een lekker maaltje gegeten met ons vieren en toen de rust tussen de lakens maar opgezocht. Het was weer een eeneverende dag.